Yolcu Sevdaları (Şiir)

yolcu_ tarafından yazıldı

O kadar dar yokuşlarda
Susadı dizlerim.
Çarmıha gerildi ruhum
Uslanmak bilmedi bedenim.

Ya duymuyordun
Ya da duyuramıyordum
Korkularımı sana.

Ne bir maratondu
Ne bir aşk denizi
Yolcular yolla dizildi,
Bize düştü, sürmek izi.

Sokaklar dardı
Caddeler sarı
Gökler henüz mavi değildi
Sonradan tanıştırdım,
Umut mavisiyle beyaz bulutları

Rengarenkti gökyüzü
Alev alevdi saçların
Bakışların ağlatırdı
Gözlerin güldürürdü
yokluğun korkuturdu

Ne vakit ağaçlar sararsa
Çorak sevdalarım
O olurdu.
En mahrem sırlarımda
Oracıkta boğulurdu.

Ve gök maviyle tanıştı
Sen yeşile talip
Anlayamadım bu sokakları
Sonbaharın sevdası bir acayip

Caddelerde mor tenli kaldırımlar
gökten bela yağsa ne yazar
Benim bulut gibi pervasız,
Günah gibi arsız,
Yar gibi vefasız,
Şemsiyelerim var.

Bu sayfayı aşağıdaki topluluk sitelerinde yayınlayabilirsiniz