Uzun gece

Uzun gece bitmek bilmeyen yollar var önümde

Mola vermiyorum yorgun ve halsiz düşsem de

Ağrılar artıyor yüreğimde geçmek bilmeyen ağrılar

Yaşlı bir adam

Derin düşüncelerle vagonlara bakıyor

Bitsin artık bu yolculuk der gibi

Nihayet uzaktan da olda göründü yolun sonu

Ayrılık şarkısı çalıyor tren garında

Martı çığlıkları karşılıyor insanı

Ilık bir hava esintisi

Nedir bu telâşe oturun bir çay ısmarlayayım

Boğaz da çay sefası hem de acı bir çay

Muhabbeti doğruluyor fotoğraflar

Keşke hep bahar olsa buralarda

Gelmese Sonbaharlar güzel günlerden sonra

İlerliyor vapurlar

Kirli dumanlar bırakarak ardından

Yavaş olsa da…

Beklemek zor geliyor artık

Birinin yüreğini ayrılık bürüyor istemese de

Tombul bir kalemle yazıyorum kalabalıklar içinde

Hareket vakti köpük köpük oluyor deniz

Derin bir yosun kokusu

Çekiyorum içime

İstanbul kokusunu ta derinden

Demir atmış uzaklarda bir gemi kim bilir neden

Kafamda karma karışık duygular

Ruhumda hissediyorum bazı şeyleri

Aklımda ayrılığın şiiri

Ciddi bakışlar arasında ağlamaklı

Büyük binalar yükseliyor göklere

Balık kokusu sarıyor etrafı

Akıp gidiyor insanlar hiç ara vermeden

Bir parça koparmak için umutlardan

Hızımı alıyorum karanlıklarda

Geri dönüş yolculuğunda

Akşam kızıllığında sahile iniyor iki sevgili

Senaryolar kuruyorum kafamda

Karma karışık duygular

Oysa ben tatlı hayallerle avutuyorum kendimi

Bir evin camından görüyorum odadaki aynayı

Uzaktan baksam da güzelliğin yok içinde

Sensiz tadı yok bu evin

Bir buse kondur yanağına güllerin

Artık ağlama…

---

Bu sayfayı aşağıdaki topluluk sitelerinde yayınlayabilirsiniz

Yorumlar (1)

...
Yorum yazıcısı: yolcu_, Mayıs 13, 2008

geçmişin özlemini hayalerde yaşamışsınız.Bazı cümlelerde kopukluk olmasına karşın güzel bir çalışma olmuş.size önerim tasarlarken olayları biraz daha açın pencerenizi göreceksiniz ki damlalar tufan olacak
sevgi ile
yolcu_

İsim

Başlık

Yorum

küçült | büyült

Yorum Ekle