Ah ile başlayan cümlelerle yine baş başayım Mutluluk siyah beyaz resimlerde kaldı
Eskiden her sabah gün doğardı dünyamıza Şimdilerde doğmak sadece güneşe kaldı Günlerimizde umut vardı, ekmek vardı, yarınlar vardı… Oysa güneşte sadece yalnızlık var Eskiden hiç sevmezdim eskileri Yeniler eskilerden daha güzeldi Nedendir bilmem ama O zamanlar baharda kar Kışta yağmur aranmazdı. Her mevsimin tadı başkaydı Mevsimler cömertti, bulutlar cömertti, Sevdalar cömertti, insanlar cömertti…
Şimdilerde çok cimrileştik Mutluluğu resimlere verdiğimiz günlerden beri Hayatımızdan hep bir şeyleri saklıyoruz Kendimizden, gelecekten ve her şeyden.
Mutluluğu vazolara saklayıp Çiçek diye koyduk masamıza Su koymayı unuttuk sevgilim Kurudu mutluluğumuz Yaşlandı gülümsemelerimiz.
Bizim ne vefakar arılarımız vardı Bal damlardı ayakları Hangi çiçeğe konsa bal kokardı Biz arı olduk, çiçekler soldu Biz rüzgar olduk, denizler sustu Biz ne olduysak hep berabere kaldık Dua olduk aminsiz kaldık Çok mu kötüydük ? Az mı iyiydik ? Oysa dar merdivenlerden tırmanmıştık Hayat kulesinin yamaçlarına Horibaba(*) kadar heybetliydi Hayatı sırtlayan bakışlarımız.
Hayata aşıktık ama yazamıyorduk, Kalemler dökemiyordu içimizdekileri Sokaklar dostlarımızdı Şarkılar ümitlerimiz Daha bebek sayılırdı Sezen Biz söylerdik o dinlerdi. Baksana bir yıldızların umutlu gözlerine Hangisi maviyi özlememiş dersin Hep karanlıkta yaşarlar ya maviyi Hangisi şarkımızı duymamış dersin…
... 14.10.2006 01:22’ Manisa Mehmet ÖZTÜRK Cumartesi *(köyümüzün hemen yanında bulunan yüce bir dağ)
Bu sayfayı aşağıdaki topluluk sitelerinde yayınlayabilirsiniz