İçimde çarpışan iki buz dağı,
Güneş sanki düşmüş suya,
Kapatıyor bütün ışıkları...
Kollarımın arasındaydı dün gece,
Bütün karmaşıklığın.
Mum yaktım bütün anılara,
Çıkıp gitsinler odamdan!
Dudaklarımda,dilimde tadın,
Vücudumda inançsız sıcaklığın,
Ölüyorum yavaşça...
İnan bana,
Korkuyorum!
Bırakıp git desem yalan,
Bırakıp gitsem yalan,
Ne desem yalan!
Sana anlatılmaz anlaşılmazlıklarım...
İki buz dağı alev alev yanan,
Birbirine çarpıp ışıkları kapatan.
Usulca dokunup,
Sertçe bastıran...
Başım dönüyor,
Ellerim titriyor.
Yüzün senin mi?
Bu çökük gözler,
Yoksa benim mi?
Bir keş tadında ruhum,
Senin tadını almak,
Ateşi içip,
Anlatmak....

masal gibi bir anlatım
hoş bence

"....vücudumda inançsız sıcaklığın..."
gerçekten hoş olmuş kalemine sağlık