Akşamın seyrinde
Yanık türküler
Vurur şavkı
Yakamozların
Açık denize |
Bir göç korkusu var
Uzak eller diyarına.
Kar kuyularına, hapsolmuş
Türküleriz, biz.
|
saatler geçerdi
erirdi zaman
titrek lambaların
ışığında.. |
Issız gecenin karanlığında
Lapa lapa yağıyordu kar
Yürüyordum sevgime sarılarak
Çaresiz ve tek başıma |
Dökülür dilimden aşk dolu şiir
Tanımaz yaşarım beni bu şehir
Bozuldu tılsımın yok oldu sihir
İstanbul, İstanbul nerelerdesin?
|
Bazen hayallerimi yazıyorum
kağıt köşelerine
kuralsızca;
|
|
Yollara dağıldı gül yaprakları;
Karanfilleri hiç sorma onlar ellerimde kaldı;
Ayrılık şarkılarının tadı
Bir başka bu akşam
|
Berrak suları var bu derenin
Akıp gidiyor kimseye hesap vermeden
Berrak sular, çakıl taşlarıyla birlikte
Sürükleniyor kilometrelerce
|
İçini ısıtan cümleler üşürse
Yaslan bir merdivenin maviliğine
Koridorlar kadar uzun saatleri
At gitsin başından
|
sensiz geçen her gün bana ızdırap
sensiz geçen her saniyem bana acı
sadece senin için
döktüğüm bu gözyaşları
|
ırmaklar içerisinde bir ışıltı misali
aklım aldın ben ya yâr
senin kalbinin içindeki bir kıpırtı olayım
senin sevdan benim yâr
|
kendine değil adına yazdı herşeyi
bilmezdi onları bırakacağı
hayatı anladı belki
dibe vuran yazılarıyla
|
|
|
|
|
|
|
Sayfa 1 of 5 |
Şiirler
