-Kardeşim bizi bekle, topu eskittin mübarek!<br /><br />Meşin topla oynamaya doyamayan, grubun en küçüğü ve maskotu olan Hüseyin, önce ileriye doğru topla hızlı deparlar atıyor, çabuk adımlarla top sahasına giden abilerini birkaç on metre geride bırakınca, bu defa onlara doğru, burnu terliklerine bakar vaziyette koşturuyordu. Hüseyin, top oynamaya giden her çocuk topluluğunda, topu önden önden süren, boşluğa attığı çalımlar ve mırıldanmalarla, -Ben kendi dünyamdayım-, diyen çocuktu şimdi.<br /><br />Sanki çölde kaybolmak isteyen bulanık sarı evlerini ve de tüm mahalleyi izole eden; kısa boylu, birkaç yüz metre uzanan, taştan set boyunca yürüyorlardı. Kimisi lise çağına gelmiş dokuz çocuk…Delikanlılar içindeki en iyi topçu Ömer’ di. En olgunlarıydı. Son zamanlarda arkadaşlarıyla çok vakit geçiremez olmuştu. Ramadi’ de eğer birisi ara ara kaybolmaya, az konuşmaya, dalgınlaşmaya başlarsa, kimse ona bunun nedenini sormaz, aksine bunun farkına varan her yakını boynunu büker, acı sonu beklemeye koyulurdu.<br /> <br />Maç yukarı mahallenin gençleriyle yapılacaktı. Saha dar olduğu için iki takımın da dokuzar oyuncusu olacaktı. Süre de tutacaklardı. Peki çocukları top oynarken görüp, tam da maçın en heyecanlı yerinde, eli cebinde ve sırıtarak sahaya dalan ve topa bütün gücüyle vurup, birkaç ufaklığa : “Naber lan?” diyecek büyük abiler yok muydu? Elbette, ama bu abilerin zırhlı cipleri ve M-16’ ları vardı. Mutluluğun hiçbir çeşidini haketmeyen; pastanesi, internet kafesi olmayan bu çirkin insanların haddine miydi futbol? Hem çok da saçmaydı bu oyun.<br /> <br />Bir defasında, büyük abiler bu kez sahayı işgal etmemişler, ama sırıtmayı da ihmal etmeden havaya taciz ateşi açmışlardı ki Ömer o anda arkasına bakmadan sakince koşarak sahadan uzaklaştı. Bir daha da eski Ömer olamayacaktı.<br />Ömer ne hissetmişti? Kararını verirken, gençliğini feda etmeye razı gelirken hangi insani süreçleri yaşamıştı? Ne yazıktır ki o, üzerine kitaplar, senaryolar yazılamayacak; şarkılar adanamayacak kadar değersizdi. Ne bir psikolg ne de bir sosyolog onunla zaman harcamazdı. Kısa hayatı boyunca önemli bir kusur da işlememişti. Herhalde doğuştan ihmal edilmesi gereken insancıklardan birisiydi. Sokak aralarında top koşturan bir kenar mahalle çocuğu…Ötekilerin ayak işlerine koşturmak için varsa okula yoksa çalışmaya; başı eğik, itirazsız ama ayaklarını da sürüyerek giden güruhtan birisi… <br /><br />Büyük abiler de eskisi kadar nazik olmayacaktı. Top oynayan gençler arasından direnişe katılanlar olduğu bilgisi çoktan karargaha ulaşmıştı. Destekçiler cezalandırılmalı ve özenebilecek gençlere gözdağı verilmeliydi. Bu şu anlama geliyordu: Bugün aşağı ve yukarı mahallenin gençleri top oynarlarken, onları kimse rahatsız etmeyecekti. Bu hediyenin bedeli ise birçoğunun son defa sahaya çıkacak olmasıydı…<br /><br />Said Seymen <br /> <br /><br />SÜNNİ DİRENİŞİNİN KALELERİNDEN RAMADİ KENTİNDEKİ SALDIRIDA, BİR FUTBOL SAHASINDA OYNAYAN ÇOCUKLAR CAN VERDİ. BAŞBAKANLIKTAN YAPILAN AÇIKLAMAYA GÖRE, BOMBA YÜKLÜ ARACIN İNFİLAK ETMESİ SONUCU 12 ÇOCUK ÖLDÜ.<br />PATLAMADA, 6 KADIN DA HAYATINI KAYBETTİ. <br />ABD ORDU SÖZCÜSÜ İSE RAMADİ’DE BİR FUTBOL SAHASI YAKINLARINDA, KENDİLERİNİN KONTROLLÜ PATLATMA GERÇEKLEŞTİRDİĞİNİ, ANCAK BAŞKA SALDIRIDAN HABERDAR OLMADIĞINI BİLDİRDİ.<br /><br />
http://www.ntvmsnbc.com/news/401218.asp<br />
Eski Forumlar
