Bir ince teselli yoludur belki
Nereye gittiği belli olmayana
Koca bir yolda teselli arayışı
Demek ki derdimiz büyük
Ama yazmak lazım
Tesellisiz akşamlarda birşeyleri,
Neden bu kadar çok özlediğimi…
Çünkü yazmasam olmaz
Oldurabiliyorum çünkü
Beyaz çizgisiz kağıtlarda
Olması mümkün olmayan bütün hadiseleri…
İstediğim şarkıyı kendimce yorumlayabiliyorum çünkü,
Deli gibi, yani bağır çağır!
Haykırabiliyorum bütün kederimi kelimeler vasıtasıyla…
Alabiliyorum gönlünü istemeden kırdığım bir dostumun ciğerini,
Bir şiirle…
Çünkü görevidir arayı bulmada kullanılır,
Birşeylere küs bir şairin hayatını yeniden kazanmasında,
Ve aslında her şiir,
“Tarihe atılmış bir imzadır, insan manasında…”
Yaşanmış ve yaşanacaklara hatta,
Bir şair geleceğini görebilir şiir yoluyla,
Dedim ya,
Bir ince teselli yoludur, yolunda gitmeyen şeyler hususunda,
Ama yazmadan olmaz,
Olması mümkün olmayan bütün hadiseler…
Yaşamaksa şaircede yarin gözlerinden kelime türetmek,
Her kesişmede yüzlerce binlerce şiir üretmek,
Her dokunuşta her susuşta ve her yokuşta,
Yaşamaksa ama,
Erteleyebiliyorsa zihninde bir yerlerde ölümü adam,
İşte tarifidir neden yazıyorsun sorusunun…
Neresinden başlarsa insan yazmanın,
İşte oradan filiz verir sevdanın yelleri,
Enseden yakalar,
Sonra yakar bütün pişmanlıkları,
Hiçbir resmi kaydı olmayan utangaç sevişmeleri mesela,
Bazı tek kelime edemeyen kalemleri,
Yakar yıkar adamı,
Gurbeti bol bir öğrenci yanlızlığı gibi…
Ve bir şarkı küllenir içimde,
Geçmişin çok şiirli sayfalarına karaladığım,
Gelecekte, elbet gelecek de bir gün mutlak hatırlanacak,
İçi bol hüzün, yanlızlık,
“ Sağolun gayet kederliyim” anlarında hayatın,
Patlak verecek bir şarkı,
Belki bu şiirin satırları arasına sıkışmamış,
Çünkü gayetsiz ama bir gayeli keder içindeyim,
Bilmiyorum,
Ki bilsem mutlak duyulur!
Ki bilsem mutlak duylur!
Hangi şiirimin mahlasında geçerde bu baş ağrısı,
İşte o son şiirimdir…
 |
