Ela Gözlü İstanbul

yolcu_ tarafından yazıldı

Ela gözlü İstanbul,
Sen de mi unuttun beni, o vefasız yar gibi?
Bir ayrılık hançeri soktun bağrıma,
Yazın ortasında yağan kar gibi. İstanbul! Böyle miydi sözümüz?
Hani hiç unutmayacaktık birbirimizi?
Sen hep mavi denizlerinden,
Sen hep martılı gökyüzünden,
Sen hep yüreğinden eksik etmeyecektin beni.

Sen misin istanbul?/beni bende mahkum eden
Sen misin İstanbul?/beni bir martı kadar seven
Sen misin İstanbul?/bana yalnızlığı sevdiren
Sen misin?/ Ey ela gözlü İstanbul

Ne çok seviyorum seni bir bilsen
Kesseler başımı yüzüm sana döner
Ne zaman bir şiir duysam
İstanbul diye içim titrer

Ela gözlü İstanbul!/ne çok benziyorsun ona
Sen vefasız, o vefasız
İnan çekilmez bu hayat
Ne İstanbul’sun, ne de yarsız.

01:14''
06.01.2006
cuma
Manisa

Bu sayfayı aşağıdaki topluluk sitelerinde yayınlayabilirsiniz