Ah’ıma… İşte yeni bir yıl daha. Bak güvercinlerin bakışlarında aşk gizleniyor. Manisa’nın sokaklarında sessizliğimizin izlerini silerken yağmur içimde sana dair yeni bir bahar şenleniyor. Kirpiklerimde ıslak bir yılın yorgunluğuyla kapına dayanıyorum. Işığın sönük, kapın sürgülü. Ayazına tutulmamak için kara sevdanın, Spil’in maviliğine sığınırcasına kaçıyorum senden. Senden sana kaçarak…
Bir rüya gibisin yaşanır ama anlatılmaz, anlatılır ama kanıtlanamaz… Bir rüya gibisin. Sen şimdi sisli bir aralık gecesinde gözlerine uykunun sıcaklığını yaşatırken, ben bir öğrenci evinin yalnızlığında adını ezberlettiğim camın kenarından Spil’in gizem kokan gözlerinde seni arıyorum.
Aklımda gözlerinin siyahlığı
Dilimde adın,
Ne güzel şeymişsin böyle
İyi ki sana rastladım.
Sen belki hala farkında değilsin varlığımın ya da unutmuşsundur gözlerimin kehribarlığını ama ben her an ve her dakika senin maviliğinde yüzüyorum.
Yeni bir yılda hayatıma giren hayaline seslenerek iyi ki varsın diyorum. Ah’ıma sevgilerimle Mehmet ÖZTÜRK
31.12.207
MANİSA
22: 20
 |
